کد لوگوي سايت:
آی تی آنالایزر - علی شمیرانی – "اندرو ناچیسون" یک روزنامه نگار در مقاله ای در آستانه اجلاس سران درباره جامعه اطلاعات به نکات ظریفی اشاره کرده است که می تواند ذهن هر مخاطبی را در هزاره سوم به خود مشغول کند.
وی می نویسد" این زیباست که ما می توانیم اطلاعات و عقاید خود را بسیار سریع تر و غیر قابل تصورتر از گذشته در سراسر دنیا به اشتراک بگذاریم و در حقیقت فناوری اطلاعات و ارتباطات حجم غیر قابل تصوری از موضوعات را برای اشتراک فراهم می آورد. ولی انتهای این راه به کجا خواهد بود؟ واین حجم عظیم از اطلاعات و اشتراکات ما را به کجا رهنمون خواهد کرد؟"
وی می نویسد: شاید شما نیز همچون من علاقه مند باشید تا با در کنار هم گذاشتن تکه های فناوری به این موضوع پی ببرید که آینده بشریت چه خواهد شد؟ و زمانی که خوب به زندگی، جهان و هر چیزی که در آن است فکر می کنم، گاهی اوقات نگران می شوم که نوری که انتهای تونل قرار دارد، چراغ روشن یک قطار است که از روبرو به ما برخورد خواهد کرد و نه نورمدینه فاضله (یوتوپیا) که انتظارش را می کشیدیم.
وی می نویسد: وعده ها و قول های جامعه نرافزاری و عصر همکاری جهانی مرا به یاد جنگ جهانی دوم می اندازد. امروز قانون گذاران آمریکایی با این موضوع دست به گریبان هستند که در بازار جهانی اطلاعات و داده ها چه بر سر حریم خصوصی، مسوولیت ها ی اجتماعی خواهد آمد، آن هم در شرایطی که هنوز معلوم نیست چه کسی این بازار جهانی را هدایت می کند؟ به ویژه در تعامل با کشورهای همچون چین.
اما بد نیست به مقاله اندرو ناچیسون این موضوع را اضافه کنم که وی روی مسایل و احتمالات تلخی دست دست گذاشته که می تواند رنگ واقیعت به خود بگیرد.
به اعتقاد من به او می توان تا حد زیادی حق داد. چون روزی که دینامیت درست شد قرار بود ابزاری در خدمت بشر باشد نه ابزاری برای کشتن بشر. شاید اگر خالق دینامیت نیز می دانست روزی از این ابزار برای کشتن بشر استفاده خواهد شد هیچ گاه آن را درست نمی کرد.
و حال باید این پرسش را طرح کرد که آیا سران دنیا در اجلاس WSIS تضمین وتعهد خواهند داد که روزی از فناوری اطلاعات و ارتباطات بر علیه بشریت استفاده نخواهند کرد؟
دانشگاه صنعتى شریف در خصوص قابلیت هاى فناورى اطلاعات در پى مى آید:
گفته مى شود، شرکت زیبل در سالیان اخیر، هر ساله ۱۰ درصد از غیرکاراترین کارمندانش را اخراج کرده است. این همان چیزى است که اشتغال زدایى اش مى نامند؟
این اتفاق در هر شرکتى و حتى در یک شرکت نوشابه سازى هم مى تواند رخ بدهد. فرض کنید اگر یک شرکت بتواند با قیمت ۱۰۰ تومان خودکار تولید کند، مى تواند بقاى خود را در بازار تضمین کند. اما اگر این شرکت نتواند آن خودکار را با آن قیمت تولید کند در نهایت از رقبا شکست مى خورد و ممکن است ورشکست شود. دراین اوضاع، دو راه حل وجود دارد. یکى اینکه درصد کمترى از افراد که کارایى و انگیزه لازم را ندارند و یا دانش لازم را کسب نکرده اند از کار برکنار کنید و در عوض اکثر کارکنان بیکار نشوند و یا اینکه کسى برکنار نشود و محصول گرانترى تولید کنید. که در این حالت مشترى هم نخواهید داشت و کل کارکنان با هم بیکار مى شوند. مثال عینى این بحث را ما در ایران مى بینیم. بسیارى از کالا و اجناس تولید کشور چین از کالاهاى ایرانى مشابه آنها ارزانتر است. چطور است که کالایى که در چین تولید مى شود و بعد از حمل و نقل زیاد در بازارهاى ایران به فروش مى رسد، ارزانتر از کالاى ایرانى است. چون چینى ها کارایى تولیدشان در سطح بالایى است و توانایى رقابت با رقبا را دارند از یک طرف هم دولت باید به فکر کسانى که بیکار مى شوند نیز باشد. در کشورهاى توسعه یافته نظام تأمین اجتماعى کارآمد وجود دارد و درصدى از حقوق کارمندان و شاغلان به صندوق تأمین اجتماعى واریز مى شود.
با چنین ابزارى مى توان تا حدى شکاف فقیر وغنى را پر کرد و وقتى تعدادى از کار برکنار شوند تا دوره مشخصى که کار پیدا کنند از منابع نظام تأمین اجتماعى بهره مند مى شوند. در عین حال باید بگویم آدمهایى که شخصیت و منزلت انسانى دارند، نمى توانند کار نکنند و سربار دیگران باشند. لذا این پول فقط مشکلات مادى آنها را حل مى کند. در نتیجه ایجاد اشتغال حتى در جوامعى که بیکاران مستمرى دریافت مى کنند موضوع مهمى است.
چند سالى است مطابق طرح و توسعه و کاربرى فناورى ارتباطات و اطلاعات (تکفا) مقرر شد ایران به سمت و سوى جامعه دانایى محور سوق داده شود.
برخى از فعالان و صاحب نظران حوزه فناورى اطلاعات بر این باورند که این طرح عمدتاً بر جنبه سخت افزارى تأکیدداشته و تا حدود زیادى جنبه نرم افزارى را نادیده گرفته است. با توجه به اینکه شما هم در عرصه نظرى و تدریس فعال هستید و هم در عرصه عملى و حرفه اى این فناورى، نحو ارائه و اجراى طرح مذکور را چگونه ارزیابى مى کنید؟
براى اینکه ما بتوانیم راجع به موفق بودن یا نبودن یک طرح قضاوت کنیم باید ببینیم چه اهداف کیفى و کمى براى آن مشخص شده و چه مقدار از اهداف طرح مذکور تحقق یافته است.
یکى از ویژگى هاى یک طرح خوب این است که معیار اندازه گیرى و ارزیابى به دست مجریان و دیگران بدهد تا بتوانند پیشرفت آن را مدیریت و در مورد آن قضاوت کرد. باید مشخص باشد که در یک طرح در چه زمانى و به کجا باید برسیم. یکى از اشکالات اصلى طرح تکفا و شاید بتوانیم بگوییم مهمترین اشکال این طرح این بود که اصلاً هیچ هدف زمان بندى شده اى در آن مطرح نشده بود. انواع کلمات پرجاذبه مثل تجارت الکترونیکى و پول الکترونیکى در این طرح مطرح مى شد ولى هیچ وقت مشخص نشد، قرار است به چه مقاصدى و در چه زمانى نایل شویم. براى مثال باید گفته مى شد که تا چه زمانى پرداخت الکترونیکى در کشور راه اندازى مى شود و یا تا چه زمانى مثلاً ۳۰ درصد خدماتى که دولت ارائه مى کند از طریق اینترنت ارائه شود. هیچ وقت گفته نشد که چند درصد ازمدارس ما قرار است در چه سالى به اینترنت دسترسى پیدا کنندو یا مشخص نشد که میزان شکاف دیجیتالى میان افراد فقیر و غنى در ایران چقدر است و چه برنامه اى با چه زمان بندى مشخصى براى کاهش آن پیش بینى شده است. این موارد معیارهایى هستند که مى توانیم مطابق آنها در مورد عملکرد یک طرح قضاوت کنیم. چون هیچ کدام از این معیارها مشخص نشده نمى توانیم اصولاً در این باره قضاوت صحیحى داشته باشیم و بگوییم میزان موفقیت طرح چقدر است. فقط مى توانیم در مورد میزان هزینه اى که این طرح به کشور تحمیل کرده و بدون هر گونه قضاوتى در مورد محصولات آن در مقایسه با اهداف طرح صحبت کنیم. چندى پیش چند شرکت آمریکایى، چندین هزار سایت ایرانى را مسدود کردندو قرار است «گوگل» و «یاهو» هم دسترسى ایرانیان را به اینترنت مسدود کنند که این نگرانى هاى جدى ایجاد کرده است.
بنابراین مى توانیم بفهمیم طرح تکفا چقدر موفق بوده است. چون با این همه بودجه اى که در سالهاى گذشته در این طرح هزینه شد ما حداقل باید محتوا و پست الکترونیکى ملى را به دست مى آوردیم. سؤال این است که چرا چنین اتفاقى نیفتاده است. سؤال این است که چند درصد از مدارس کشور و به ویژه در مناطق محروم به اینترنت وصل شده اند؟ اگر بتوانیم جواب این سؤالات را بدهیم آن وقت مى توانیم در مورد میزان موفقیت طرح تکفا قضاوت کنیم.
طرح تکفا بحث فناورى اطلاعات را در جامعه برجسته کرد و تا حدى در مردم، هیجان و شور و نشاط اولیه به وجود آورد. امامردم منتظر ماندند و مى خواستند ببینند چه تحولى رخ مى دهد ولى وقتى در عمل، برنامه ریزى و اقدامات سنجیده اى انجام نشد به شکلى سرخورده مى شوند. پس چه بهتر وقتى مى خواهیم در مردم توقع و هیجانى ایجاد کنیم، قبلش طرح و برنامه مشخصى داشته باشیم. دولت جدید هم اگر براى توسعه فناورى اطلاعات در کشور برنامه مشخصى نداشته باشد، مشکلات ما با صرف زمان و هزینه زیاد تعمیق پیدا مى کند. یک نوع بدبینى هم وجود دارد که برخى ضمن اشاره به قدیمى بودن سیستم هاى ادارى و بانکى، مى گویند شرایط و وضعیت جامعه و دستگاه ها و نهادها براى استفاده از فناورى هاى جدید آماده نیست و ابتدا باید آن شرایط را به طور کامل فراهم کنیم.
برخى مى گویند استفاده از فناورى اطلاعات در وضعیت فعلى جامعه ما مانند این است که موتورجت را روى گارى سوار کنیم. سیستم ادارى ما مانند کشورهاى توسعه نیافته از کارایى لازم برخوردار نیست و سازمانها و ادارات و شرکتهاى دولتى در مقایسه با استانداردهاى بین المللى به صورت کارآمد عمل نمى کنند و یا محصولات و کالاهایى با قیمت گران تر از بازار جهانى را تولید مى کنند. اما این مشکلات نباید باعث شود، در مورد این موضوع یک حکم کلى صادر کنیم و بگوییم تا بسترهاى لازم فراهم نشود، در زمینه استفاده از فناورى اطلاعات هیچ موفقیتى را نمى توانیم کسب کنیم.
براى مثال اگر من در مورد یک موضوع خاص آمارى را مى خواهم چه ضرورتى دارد حتماً به اداره آمار مراجعه کنم. اگر اداره آمار کلیه اطلاعاتش را روى سایت خود داشته باشد، مردم حتى در روزهاى تعطیل و یا ساعات غیرادارى هم مى توانند از طریق اینترنت به سایت آن مرکز رجوع کنند و اطلاعات مورد نیاز را به دست آورند. همین دولت با همین سطح از کارایى مى تواند خدماتى را به صورت اینترنتى به مردم ارائه و رفاه و رضایتمندى جامعه را ارتقا دهد. مردم اگر مى خواهند اوضاع جوى و وضع آب و هواى کشور را در هفته آینده بدانند، باید بتوانند به وب سایت اداره هواشناسى مراجعه و اطلاعات موردنظر را دریافت کنند. من الآن برخى از جونان ایرانى را مى شناسم که از طریق اینترنت کسب درآمد مى کنند. اصولاً چه عیبى داردکه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به جاى برگزارى نمایشگاه کتاب در یک مقطع خاص از سال کارى کند که در همه ایام سال مردم بتوانند کتابهاى خود را از طریق اینترنت خریدارى کنند. اگر خرید کتاب به صورت اینترنتى رایج شود، هر کسى مى تواند در هر ساعت و هر روز سال و حتى در ایام تعطیلات هم کتاب بخرد و براى خرید کتابهاى جدید به قیمت مناسب یک سال منتظر برگزارى نمایشگاه بین المللى کتاب نشود. اگر مردم بتوانند هر زمان که احتیاج دارند، کتاب بخرند مجبور نمى شوند تمام سهمیه ارزى خرید کتاب خود را ظرف چند روز خرج کنند و براى مصرف آن یک سال فرصت دارند. ناشرین هم آخرین کتابهاى منتشرشده خود را روى سایت عرضه مى کنند و از این رهگذر همه منفعت مى برند.
دست اندرکاران طرح تکفا اعلام مى کردند تا سال ۱۳۸۳ در کشور حدود ۱۵ میلیون نفر کاربر اینترنتى خواهیم داشت. چرا چنین موضوعى تحقق پیدا نکرد؟
در خوشبینانه ترین حالت گفته مى شود که ما الآن ۷ تا ۸ میلیون نفر کاربر اینترنتى داریم. باید توجه داشت یک وقت ما برنامه هاى عملیاتى براى رسیدن به یک هدف را مشخص کرده ایم و مى دانیم مى خواهیم به کجا برسیم. اما وقتى برنامه مشخصى وجود نداشته است نمى توان ارزیابى دقیقى به عمل آورد. در طرح تکفا هم چنین هدفى در نظر گرفته نشد و اهداف کمى طرح ارائه نشد.
این بحث مطرح است که در جامعه ما کاربردهاى استفاه از فناورى اطلاعات و اینترنت عمدتاً از حد لایه هاى سطحى و ابتدایى فراتر نمى رود...
بله؛ مطابق ارزیابى هایى که ما داشته ایم حدود دو میلیون نفر در ایران افراد چت کننده داریم. اما اصلاً اینترنت براى چت درست نشده است. چت، یکى از پیش پا افتاده ترین امکانات اینترنت است. چون ما وقتى براى استفاده از اینترنت برنامه ریزى و هدفگذارى درستى نداریم، آن وقت معایب فناورى جدید سراغ ما مى آید و یا کاربردهاى کم ارزش تر آن در کشور رایج مى شودو نمى توانیم مانند دیگران از حسن هایش استفاده کنیم. یکى از بزرگترین محاسن و مزیت هایش تجارت الکترونیکى است و از این طریق، با هزینه کمتر و در عین حال راحتى بیشتر کسب درآمد کنیم. دولت ازاین طریق مى تواند دولت الکترونیکى خدمات و اطلاعات لازم را به سادگى و به سرعت به مردم عرضه کند. در ایالات متحده، هدفگذارى شده که تا سال ۲۰۰۸ میلادى صددرصد خدمات دولتى از طریق اینترنت ارائه گردد و در حال حاضر نیز سطح خدمات دولتى ارائه شده از راه اینترنت بیش از ۵۰ درصد است. بانکدارى الکترونیکى مى توانیم داشته باشیم و بسیارى از خدمات بانکى امکان اینترنتى شدنش وجود دارد و در این صورت بسیارى از رفت و آمدها و مراجعات فیزیکى افراد به بانکها مى تواند کاهش پیدا کند. ما حتى مى توانیم پزشکى الکترونیکى داشته باشیم. بالاخره بسیارى از پزشکان متخصص نمى توانند در مناطق دور افتاده کشور کار کنند. اگر پرستارى باشد که از یک بیمار در آن مناطق مراقبت کند یک پزشک از طریق اینترنت مى تواند اطلاعات لازم را دریافت کند و از راه دور جان بیمارى را نجات بدهد.
در حال حاضر دروس دانشگاه هاى مهمى مثل استانفورد و تورنتو از طریق اینترنت ارائه مى شود و هرکسى امکان دستیابى به آنها را دارد. حتى مى توان به صورت رایگان از برخى منابع مذکور استفاده کرد. اینها بخشى از خوبى ها و مزیت هاى اینترنت است. اما شاید در حد پنج درصد هم در ایران از این قابلیت ها استفاده نمى شود و کاربردهاى کم ارزشى مثل چت در ایران مورد توجه قرار مى گیرد. در حالى که ما مى توانیم با ارائه آموزش هاى مناسب کارى کنیم که جوان ما از طریق اینترنت براى خودش شغل ایجاد و کسب درآمد از راه مولد و مفید کند.
نکته اى که باید متذکر شد این است که در ایران، شرکت ها هنوز به بارورى نرسیده اند انواع مالیات هاى مختلف به آنها تحمیل مى شود و موجب ورشکستگى آنها را از همان ابتدا فراهم مى کند. الآن علاوه بر مالیات بر درآمد شرکت ها، از آنها عوارض تجمیعى هم اخذ مى شود. این کار باعث شده بسیارى از شرکت هاى اینترنتى در آستانه ورشکستگى قرار بگیرند.
بالاخره با وب به جواب دست مى یابیم.
ماشین جست وجوگر اینترنت چگونه متحول مى شود؟ آلتا ویستا، نشان داد که به فهرست درآوردن تمامى حوزه وسیع اطلاعاتى وب امکان پذیر است. موفقیت گوگل ناشى از قدرت مرموز وى براى انتخاب صفحات مفید وب از بد است. ولى سود واقعى مطمئناً نصیب کسى خواهد شد که از طریق وب بتواند با یک سئوال مستقیم به یک جواب درست برسد. یک محقق مایکروسافت به نام اریک بریل به نظر مى رسد نخستین فردى است که به این مهم دست یافته است. وى این مشکل را با سیستم ASK MSR حل کرده است که برنامه جست وجوگر مایکروسافت است. این برنامه از اطلاعات صفحات وب استفاده کرده و به سئوالاتى که جوابشان تنها یک لغت یا فریز است پاسخ مى گوید. مثل مرلین مونرو، چه وقت به دنیا آمد؟ که سیستم ASK MSR با مهارت خاصى به این سئوال از طرق گوناگون جواب مى دهد.
به عنوان مثال با شناسایى افعال، سپس تغییر زمان فعل و حالت آن و قرار دادن هر یک در جاى جاى جمله به جواب درست دست مى یابد. مثلاً مرلین، در بورن، متولد شد و یا مرلین مونرو متولد شد و همین طور .... سپس فریزهاى نهایى در ماشین جست وجوگر ذخیره شده و در جاهاى گوناگون جمله مورد ارزیابى قرار مى گیرند و اصلاح مى شوند این برنامه به نظر بى قاعده مى آید ولى فریزهاى بى اساس چون سازگارى کمترى با جمله دارند خود به خود کنار گذاشته مى شوند.
از این رو همان طور که دکتر بریل اشاره مى کند خطاهاى این برنامه بسیار ناچیز هستند. وقتى که تعداد فریزهاى به دست آمده به انبوه مى رسند با ستونى از اطلاعات ثبت شده سنجیده مى شوند، تا جواب نهایى به دست آید. این اطلاعات تکرار و دسته بندى مى شوند به عنوان مثال جواب درست در یکى از سه مرحله نخست مشخص مى شود که این مرحله ۷۵ درصد زمان را در بر مى گیرد. ممکن است خیلى خوب به نظر نیاید ولى هوش انسان فاکتور دومى است تا جواب غلط را به خوبى تشخیص داده و حذف کند.
اگر از شما بپرسند چند بار بیورن بورگ، ویمبلدون را برد براى شما عدد ۱۹۸۰ بار قابل قبول نیست ولى ۵ بار معقول به نظر مى رسد. اگر به جواب شک کردید مى توانید روى لیست جواب ها کلیک کنید تا جواب درست را بیابید.
ASK MSR هنوز یک نمونه اولیه است. از این رو شرکت مایکروسافت براى ارتقاى کیفیت آن در تلاش است که ممکن است تحت نام Answer Bot وارد بازار شود. ضمناً دکتر بریل، کارهاى بزرگ دیگرى در دست دارد. از جمله رسانه اى تحت عنوان Beyond The Factoid با همکارى رادیو سوریکات از دانشگاهى در جنوب کالیفرنیا که در آن تلاش وى را براى به وجود آوردن سیستمى که قادر است در مقابل هر سئوال ۵۰ جواب تولید کند نشان مى دهد. مثلاً چه تعداد قواعد زبانى براى توصیف کلمه Academy Awards وجود دارند؟ این سیستم سخت تر از پیدا کردن جواب هاى یک کلمه اى است، ولى دکتر بریل معتقد است استفاده از روشى که «هدایت صدا» نامیده مى شود بسیار عالى است. برنامه هاى این سیستم درستى حروف و چگونگى صداها را شناسایى مى کنند. با روش تغییر شکل دادن مقصود یک کاربر (بررسى دیکته لغاتى که وى قصد دارد تایپ کند) و آن چه که کاربر انجام مى دهد (لغت غلطى که وى معمولاً تایپ مى کند) به جواب درست دست مى یابد.
به نظر مى رسد که این سیستم مثل کانال انتقال صدا در شبکه پر سر و صداى یک خط تلفن است که صداى فردى از آن طرف خط به شکل نامفهومى دریافت مى شود و یا به چیز متفاوتى تغییر مى یابد.
با تجزیه و تحلیل چندین جفت دیکته درست و نادرست کلمات از روش هاى آمارى مى توان به چگونگى تغییر شکل کلمات در حالات عمومى پى برد و آن را به گونه اى بیان کرد. سیستم دیگرى مى تواند روند کار را بر عکس نماید. یعنى ارزیابى لغات با دیکته غلط که برنامه جست وجو گر مى تواند حدس بزند کدام لغت با دیکته غلط نوشته شده است.
برنامه سئوال و پاسخ دکتر بریل تقریباً این کار را انجام مى دهد.
بسیارى از جفت سئوال و جواب ها در برنامه وب به شکل تکرارى در صفحات FAQ وجود دارند. دکتر بریل با استفاده از این جفت سئوال و جواب ها برنامه خود را راه اندازى کرده است.
یک سئوال مطرح مى کند و به آن جواب هاى گوناگون مى دهد. سپس با برنامه جست وجو گر که به صورت داده هاى ما در وب وجود دارند پاسخ ها را مورد ارزیابى قرار مى دهند تا مواردى که به جواب نزدیک تر است بیابند. نمونه هایى که اکنون در بازار وجود دارند تقریباً ۴۰ درصد زمان را به سئوالات اختصاص مى دهند . گرچه بسیار عالى نیستند ولى کیفیت بدى هم ندارند. هم چنان که وب توسعه پیدا مى کند آنها نیز پیشرفت مى کنند. این برنامه سریع و ارزان به جاى تمامى برنامه هاى قدیمى مثل هوش مصنوعى جهت تجزیه و تحلیل جمله براى درک مفهوم آن و وب که پیشرفته ترین برنامه ها را دارد به کوشش دکتر بریل به وجود آمده است.
همه میدانند جوهره برساختهای به اسم اینترنت پاسخ دادن به نیازهای ارتباطی در یک برخورد هستهای است، طراحان این پدیده هرگز نمی دانستند پدیدهای را اختراع میکنند که تمام جهان را شروط به خودکرده است و از این به بعد خواهد کرد.
زایش اینترنت به عنوان یکی از پایههای اساسی فنآوری اطلاعاتی از منطق خاصی سود میجست ولی در روند تکاملیاش این منطقه را پشت سر گذاشت و برای اینکه جوان برنایی شود، چون سلسله اعصاب قوی و کارآمد به گردش جهانی سرمایه وکالا خون و جان بخشید و برای بقایش از امکانات آن بهره برد. از این منظر میتوان گفت بدون سرمایه داری فرامرزی اینترنت این نمیشد که امروز هست و بدون اینترنت هم جریان غول آسای سرمایه نمیتوانست در یک چشم به هم زدن به حرکت درآید و از این سوی زمین به آن سوی آن بخزد و مرتب سود بزاید و به گردش بیشتری نیاز پیدا کند.
بدون فهم جهانی شدن اقتصاد، فهم جامعه اطلاعاتی غیرممکن است. بدون تولید سودهای سرسام آور شبکههای اطلاعات رسانی حلقوی شکل نمیگرفت و بسط نمییافت. اطلاعات از درون غول گرسنه شرکتهای بزرگ چندملیتی بیرون میزند، در فرآیندی چند وجهی سود بیشتری خلق میکند و دوباره به زادگاه خود برمیگردد. شبه متخصصان IT از نوع وطنیاش تنها چیزی را درک نمیکنند همین ارتباط و دیالکتیکی اقتصاد وتولید اطلاعات در جهان معاصر است.
آنها اگر به اقتصاد بیاندیشند به سفرهایی که مفت و مجانی میروند و دستمزدهایی که میروند میاندیشند، گنجشک روزیند و نمیتوانند تصور کنند در بین خصلت خوش نمای فنآؤری اطلاعاتی چه غارت بزرگی در جریان است و چه سهل و راحت ماهیان بزرگ، ماهیان کوچک را میبلعند و به معده سرمایه داری جهانی میفرستند تا تبدیل به گوشت و پوست اقتصادی یعنی سود شوند. آنها چون این حقیقت را درنمییابند تبلیغگر مجانی به نظریههایی میشوند که همه چیز را میگویند تا نکته اصلی را نگویند. این بحث را پی میگیریم.
برگرفته از سایت www.yaran.ir
مارکس سالها پیش بدرستی گفت سرمایه میهن ندارد. IT بعد از شکل گیری اش صحت این حقیقت را به اثبات رساند. امروز با یک کلیک سرمایه ها به حرکت در می آیند، از این کشور به آن کشور،از این قاره به آن قاره از این بانک به آن بانک و در این حرکت چون کوه برف هر لحظه بزرگ و بزرگتر می شوند و همه ارزشها و روابط های متصلب را در هم می شکنند و جهان را همانگونه می سازند که می طلبند. این کوه برف همه چیز را تبدیل به ارزش مبادله می کند و هر ارزشی را تبدیل به کالای خریدنی و فروختنی. شهر - مارکس سالها پیش بدرستی گفت سرمایه میهن ندارد. IT بعد از شکل گیری اش صحت این حقیقت را به اثبات رساند. امروز با یک کلیک سرمایه ها به حرکت در می آیند، از این کشور به آن کشور،از این قاره به آن قاره از این بانک به آن بانک و در این حرکت چون کوه برف هر لحظه بزرگ و بزرگتر می شوند و همه ارزشها و روابط های متصلب را در هم می شکنند و جهان را همانگونه می سازند که می طلبند. این کوه برف همه چیز را تبدیل به ارزش مبادله می کند و هر ارزشی را تبدیل به کالای خریدنی و فروختنی. IT یک کنش اقتصادی است و با حضور موثرش واکنش ها را بر می انگیزد به آنها شکل می دهد و حتی سمت و سوی مخالفانش را شکل می دهد .امروز کوچ فکری از دیروز به امروز و از امروز به فردا آنچنان پرشتاب صورت می گیرد که حتی تصویر آینده مهلک است،آیا می توان منطق آنرا پس زد و لااقل از شتاب آن کاست. داده های محیطی نشان می دهد تاکنون بشر یاد زهری برای آن نیافته و این زهر تا تمام جان را مسموم نسازد، یک لحظه آرام و قرار نمی گیرد. ممکن است ، خیلی ها این زهر را شهد شیرین بیابند و تغییرات انسانی که رخ می دهد و روابط عاطفی را سست و مهر و عاطفه راتبدیل به یک تجمل زاید می سازد، نبینند، آنهایی که تنها از طریق رسانه ها و شبکه های اینترنتی آدمها را رصد می کنند و به شناسایی شان راه می کشند کم کم تبدیل به انساهای تک ساحتی می شوند که جز مونیتورهای روشن را نمی بینند. سرمایه انسان بعنوان نیروی کار و نیروی مصرف کننده می نگرند. روز به روز آنهایی که با تکنولوژی های نوین کار می کنند منزوی تر و در خود فرو رفته تر می شوند. امروز در درون خانواده ها هم جدا از هم هستند، یکی به کانال ماهواره ای زل می زند، آن دیگری در شبکه ها دنبال گمشده اش می گردد، یکی با ام پی تری حال میکند، آنها موضوع بازارند، با حضورشان آنرا پر رونق می سازند، نرم افزارهایی که اختراع می شوند شبه توانستن را به پرواز در می آوردند ولی قدرت ارتباطی افراد را با هم زایل می سازند. آدمها تبدیل به یک داده می شوند و تنها در جهان دیجیتالی معنا می یابند. اخلاقIT سوداگرانه است،اگر چند بر این اخلاق لباس فضیلت ، دانایی و کوچک شدن جهان را می پوشانند. در بازاری که همه چیز برای خرید و فروش تجهیز می شوند آدمها برای سنجش خود دچار دگردیسی شده اندآنها به چگونه بودن نمی اندیشند،بلکه به داشتن و یافتن می اندیشند و خود را غرق راه هایی می سازند که داشتن را امکانپذیر می سازد. تب نو کردن رایانه ها یکی از نشانه های این کالا زدگی است ولی در نو کردن مضطربانه همیشه از فن آوری عقب می مانیم،این احساس عقب ماندگی تداوم می یابد و جانها را تباه می کند. IT اقتصادهای ملی را به ورطه نابودی می کشاند، تنها بازار جهانی و منطق آن وجود دارد،هر روز از ابعاد قدرت تصمیم گیری فاعلان محلی کاسته می شود این فرایند همچنان ادامه دارد و در شماره های بعدی در مورد آن سخن خواهیم گفت.
